Home
Instagram Pinterest Facebook Twitter

De geschiedenis van de trouwjurk

Voor heel wat bruidjes is de zoektocht naar de perfecte trouwjurk zowat het belangrijkste deel van de voorbereidingen. Intussen is het zo dat een bruid in elke tint en stijl kan trouwen, maar lange tijd was wit de aangewezen kleur.

De witte trouwjurk:

In het oude Egypte dook de witte trouwjurk voor het eerst waar wit een feestkleur was. Daarnaast stond het ook symbool stond voor maagdelijkheid. Dit gebruik verdween echter weer en pas rond 1815 dook het witte trouwkleed opnieuw op. Rond 1870 bleef de rok steeds breder en breder worden.

De zwarte trouwjurk: 

Aan het begin van de twintigste eeuw werd dan weer steevast in het zwart getrouwd. Vermoedelijk had dit te maken met een verzwaring van de kerkelijke opvattingen....

De trouwjapon: 

Na de eerste Wereldoorlog droegen bruiden vooral hun beste japon als ze trouwden. Wel had men duidelijke ideen over de kleur die de jurk kon hebben. Dat werd uitgedrukt met versjes zoals Blauw geeft trouw, groen gaat aan de haal, wit brengt liefde, geel kijkt scheel, rood is brutaal, zwart de dood. Het was aangeraden om een jurk uit zijde te dragen, want satijn zou leiden tot ongeluk en fluweel tot armoede.

De trouwjurk van haar moeder brengt geluk: 

Meisjes die tijdens WO II trouwden, hadden niet veel aan dergelijke weetjes: zij moesten het zien te redden met wat er voorhanden was en daardoor moest hun trouwjurk noodgedwongen wel eens uit de parachute van hun aanstaande die in het leger vocht, gemaakt worden.

Vanaf 1950 raakte de witte trouwjurk opnieuw in zwang. Een bruid kon haar trouwjurk en bruidstoilet na haar huwelijksdag maar beter nooit meer aantrekken, want dat brengt ongeluk. Trouwen in de trouwjurk van haar moeder zou daarentegen wel geluk brengen.